Marivi na nawala

Noong unang gising ko pa lang
Sa unang bukas ng mata’y bato sa bigat
ang mukha mo’y aking ginalang
Ikaw, ang ilaw ng tahanan

Noong maliit pa ako
ikaw ay ang kasama ko
ngunit ang oras na tila araw
ay natapos din

Sa mga karanasan ko
alam ko ikaw’y nandiyan
Nasa likod ko, parang anino
lagi’y makapal ang palad

Bakit kang pang nawala
inagawan ng buhay
sa kamalasan ng kapalaran
parang isang segundo lang, bigla ka lang nawala

Pero aalahanin ko
ang lahat na ginawa mo
ang lahat na itinuro mo sa akin
hanggang pantay na ang aking mga paa

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s